Fecr الفجر

Fecr Suresi, Kur'an'ın 89. suresi, Mekke, 30 ayet.

بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ

1. وَٱلْفَجْرِ ﴿1﴾

   Fecre andolsun.

2. وَلَيَالٍ عَشْرٍ ﴿2﴾

   Ve on geceye (Zilhicce ayının ilk on gününe),

3. وَٱلشَّفْعِ وَٱلْوَتْرِ ﴿3﴾

   Çift ve tek olana,

4. وَٱلَّيْلِ إِذَا يَسْرِ ﴿4﴾

   Akıp gittiğinde geceye.

5. هَلْ فِى ذَٰلِكَ قَسَمٌ لِّذِى حِجْرٍ ﴿5﴾

   Akıl sahibi için bu sayılanlarda yemin var değil mi?

6. أَلَمْ تَرَ كَيْفَ فَعَلَ رَبُّكَ بِعَادٍ ﴿6﴾

   Rabbinin Âd (Kavmi’ne) ne ettiğini görmedin mi?

7. إِرَمَ ذَاتِ ٱلْعِمَادِ ﴿7﴾

   (Yüksek ve sağlam) sütunları olan İrem şehrine.

8. ٱلَّتِى لَمْ يُخْلَقْ مِثْلُهَا فِى ٱلْبِلَٰدِ ﴿8﴾

   Onun bir benzeri beldelerde yaratılmamıştır.

9. وَثَمُودَ ٱلَّذِينَ جَابُوا۟ ٱلصَّخْرَ بِٱلْوَادِ ﴿9﴾

   Ve vadilerde kayaları oyup (benzersiz yapılar inşa eden) Semûd’a,

10. وَفِرْعَوْنَ ذِى ٱلْأَوْتَادِ ﴿10﴾

    Ve kazıklar (piramit ve ordular) sahibi Firavun’a.

11. ٱلَّذِينَ طَغَوْا۟ فِى ٱلْبِلَٰدِ ﴿11﴾

    Onlar ki beldelerde azıp (tağutlaştılar).

12. فَأَكْثَرُوا۟ فِيهَا ٱلْفَسَادَ ﴿12﴾

    Orada fesadı arttırdılar.

13. فَصَبَّ عَلَيْهِمْ رَبُّكَ سَوْطَ عَذَابٍ ﴿13﴾

    Rabbin, onların üzerine azap kamçısını yağdırdı.

14. إِنَّ رَبَّكَ لَبِٱلْمِرْصَادِ ﴿14﴾

    Çünkü Rabbin, gözetlemededir.

15. فَأَمَّا ٱلْإِنسَٰنُ إِذَا مَا ٱبْتَلَىٰهُ رَبُّهُۥ فَأَكْرَمَهُۥ وَنَعَّمَهُۥ فَيَقُولُ رَبِّىٓ أَكْرَمَنِ ﴿15﴾

    Ama Rabbi, insanı ne zaman sınayacak, ikramda bulunacak ve nimet verecek olsa der ki: “Rabbim bana (değer verip) ikramda bulundu.”

16. وَأَمَّآ إِذَا مَا ٱبْتَلَىٰهُ فَقَدَرَ عَلَيْهِ رِزْقَهُۥ فَيَقُولُ رَبِّىٓ أَهَٰنَنِ ﴿16﴾

    Ama onu sınayıp rızkını daraltacak olsa der ki: “Rabbim beni (değersizleştirip) alçalttı.”

17. كَلَّا ۖ بَل لَّا تُكْرِمُونَ ٱلْيَتِيمَ ﴿17﴾

    Asla! (Zenginlik ve fakirlik yalnızca bir imtihandır. Asıl değersiz/alçaltılmış olanlar, şu özelliklere sahip kimselerdir:) Siz yetime ikramda bulunmazsınız.

18. وَلَا تَحَٰٓضُّونَ عَلَىٰ طَعَامِ ٱلْمِسْكِينِ ﴿18﴾

    Yoksulu doyurmaya teşvik de etmezsiniz.

19. وَتَأْكُلُونَ ٱلتُّرَاثَ أَكْلًا لَّمًّا ﴿19﴾

    (Yetimin ve kadınların) mirasını hiç dikkat etmeden yersiniz.

20. وَتُحِبُّونَ ٱلْمَالَ حُبًّا جَمًّا ﴿20﴾

    Malı da aşırı bir sevgiyle seversiniz.

21. كَلَّآ إِذَا دُكَّتِ ٱلْأَرْضُ دَكًّا دَكًّا ﴿21﴾

    Asla! Yer dağılıp paramparça olduğunda,

22. وَجَآءَ رَبُّكَ وَٱلْمَلَكُ صَفًّا صَفًّا ﴿22﴾

    Rabbin geldiğinde ve melekler saf saf (dizildiklerinde),

23. وَجِا۟ىٓءَ يَوْمَئِذٍۭ بِجَهَنَّمَ ۚ يَوْمَئِذٍ يَتَذَكَّرُ ٱلْإِنسَٰنُ وَأَنَّىٰ لَهُ ٱلذِّكْرَىٰ ﴿23﴾

    Ve o gün cehennem de getirilir. İnsan o gün hatırlar. (Ama) hatırlamanın ona ne faydası olacak ki?

24. يَقُولُ يَٰلَيْتَنِى قَدَّمْتُ لِحَيَاتِى ﴿24﴾

    Der ki: “Keşke hayatım için bir şeyler (yapıp) takdim etmiş olsaydım.”

25. فَيَوْمَئِذٍ لَّا يُعَذِّبُ عَذَابَهُۥٓ أَحَدٌ ﴿25﴾

    O gün hiç kimse (Allah’ın) azabı gibi azap edemez.

26. وَلَا يُوثِقُ وَثَاقَهُۥٓ أَحَدٌ ﴿26﴾

    Ve O’nun bağladığı gibi kimse bağlayamaz.

27. يَٰٓأَيَّتُهَا ٱلنَّفْسُ ٱلْمُطْمَئِنَّةُ ﴿27﴾

    Ey mutmain olmuş nefis!

28. ٱرْجِعِىٓ إِلَىٰ رَبِّكِ رَاضِيَةً مَّرْضِيَّةً ﴿28﴾

    Razı olmuş ve kendisinden razı olunmuş olarak Rabbine dön.

29. فَٱدْخُلِى فِى عِبَٰدِى ﴿29﴾

    Haydi, kullarımın arasına katıl.

30. وَٱدْخُلِى جَنَّتِى ﴿30﴾

    Ve cennetime gir.