Naziât النازعات

Naziât Suresi, Kur'an'ın 79. suresi, Mekke, 46 ayet.

بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ

1. وَٱلنَّٰزِعَٰتِ غَرْقًا ﴿1﴾

   Andolsun söküp çıkaranlara,

2. وَٱلنَّٰشِطَٰتِ نَشْطًا ﴿2﴾

   Yumuşakça alanlara,

3. وَٱلسَّٰبِحَٰتِ سَبْحًا ﴿3﴾

   Yüzdükçe yüzenlere,

4. فَٱلسَّٰبِقَٰتِ سَبْقًا ﴿4﴾

   Hep önde olanlara,

5. فَٱلْمُدَبِّرَٰتِ أَمْرًا ﴿5﴾

   İşleri idare edenlere,

6. يَوْمَ تَرْجُفُ ٱلرَّاجِفَةُ ﴿6﴾

   (Tüm bunlara andolsun ki,) o gün (Sûr’un) sarsıcı (çığlığı) sarsacak.

7. تَتْبَعُهَا ٱلرَّادِفَةُ ﴿7﴾

   (İkinci sarsıntı) onun peşi sıra gelecek.

8. قُلُوبٌ يَوْمَئِذٍ وَاجِفَةٌ ﴿8﴾

   O gün kalpler, (gördüğü manzara karşısında korkudan) şiddetle atacak.

9. أَبْصَٰرُهَا خَٰشِعَةٌ ﴿9﴾

   Gözleri (korkudan) baygın baygın bakacak.

10. يَقُولُونَ أَءِنَّا لَمَرْدُودُونَ فِى ٱلْحَافِرَةِ ﴿10﴾

    Derler ki: “Biz yeniden hayata mı döndürüleceğiz?”

11. أَءِذَا كُنَّا عِظَٰمًا نَّخِرَةً ﴿11﴾

    “Çürümüş kemikler olduğumuz hâlde mi?”

12. قَالُوا۟ تِلْكَ إِذًا كَرَّةٌ خَاسِرَةٌ ﴿12﴾

    Dediler ki: “Öyleyse bu (bizim) zararımıza olan bir dönüştür.”

13. فَإِنَّمَا هِىَ زَجْرَةٌ وَٰحِدَةٌ ﴿13﴾

    O, yalnızca (Sûr’dan yükselen) tek bir çığlıktır.

14. فَإِذَا هُم بِٱلسَّاهِرَةِ ﴿14﴾

    (Bir bakarsın) ânında toprağın üzerindelerdir.

15. هَلْ أَتَىٰكَ حَدِيثُ مُوسَىٰٓ ﴿15﴾

    Mûsâ’nın haberi sana gelmedi mi?

16. إِذْ نَادَىٰهُ رَبُّهُۥ بِٱلْوَادِ ٱلْمُقَدَّسِ طُوًى ﴿16﴾

    Hani Rabbi ona, mukaddes vadi olan Tuvâ’da seslenmişti.

17. ٱذْهَبْ إِلَىٰ فِرْعَوْنَ إِنَّهُۥ طَغَىٰ ﴿17﴾

    “Firavun’a git. Çünkü o azgınlaşıp (tağutlaştı).”

18. فَقُلْ هَل لَّكَ إِلَىٰٓ أَن تَزَكَّىٰ ﴿18﴾

    Ona de ki: “Temizlenmek/Arınmak istiyor musun?”

19. وَأَهْدِيَكَ إِلَىٰ رَبِّكَ فَتَخْشَىٰ ﴿19﴾

    “Seni Rabbine yönelteyim mi? Böylece (O’ndan) korkmuş olursun.”

20. فَأَرَىٰهُ ٱلْـَٔايَةَ ٱلْكُبْرَىٰ ﴿20﴾

    Ona en büyük ayeti gösterdi.

21. فَكَذَّبَ وَعَصَىٰ ﴿21﴾

    (Firavun) yalanladı ve isyan etti.

22. ثُمَّ أَدْبَرَ يَسْعَىٰ ﴿22﴾

    Sonra arkasını döndü (tevhid davetini bitirmek için) çabaladı.

23. فَحَشَرَ فَنَادَىٰ ﴿23﴾

    Sonra (etbâsını) topladı ve seslendi.

24. فَقَالَ أَنَا۠ رَبُّكُمُ ٱلْأَعْلَىٰ ﴿24﴾

    Dedi ki: “Ben sizin en yüce rabbinizim!”

25. فَأَخَذَهُ ٱللَّهُ نَكَالَ ٱلْـَٔاخِرَةِ وَٱلْأُولَىٰٓ ﴿25﴾

    Allah onu hem ahiret hem de dünya azabıyla yakaladı.

26. إِنَّ فِى ذَٰلِكَ لَعِبْرَةً لِّمَن يَخْشَىٰٓ ﴿26﴾

    Hiç şüphesiz bunda, (Allah’tan) korkanlar için bir ibret vardır.

27. ءَأَنتُمْ أَشَدُّ خَلْقًا أَمِ ٱلسَّمَآءُ ۚ بَنَىٰهَا ﴿27﴾

    Sizi yaratmak mı daha zor yoksa göğü mü? Onu bina etti.

28. رَفَعَ سَمْكَهَا فَسَوَّىٰهَا ﴿28﴾

    Onun tavanını yükseltip onu düzenledi.

29. وَأَغْطَشَ لَيْلَهَا وَأَخْرَجَ ضُحَىٰهَا ﴿29﴾

    Gecesini kararttı, kuşluk vaktini açığa çıkardı.

30. وَٱلْأَرْضَ بَعْدَ ذَٰلِكَ دَحَىٰهَآ ﴿30﴾

    Bundan sonra da yeryüzünü yaydı (veya yuvarladı).

31. أَخْرَجَ مِنْهَا مَآءَهَا وَمَرْعَىٰهَا ﴿31﴾

    Ondan suyunu ve otlağını çıkardı.

32. وَٱلْجِبَالَ أَرْسَىٰهَا ﴿32﴾

    Dağları sabitledi.

33. مَتَٰعًا لَّكُمْ وَلِأَنْعَٰمِكُمْ ﴿33﴾

    Size ve hayvanlarınıza fayda olması için.

34. فَإِذَا جَآءَتِ ٱلطَّآمَّةُ ٱلْكُبْرَىٰ ﴿34﴾

    En büyük felaket (kıyamet) geldiği zaman,

35. يَوْمَ يَتَذَكَّرُ ٱلْإِنسَٰنُ مَا سَعَىٰ ﴿35﴾

    O gün insan, yaptıklarını hatırlayacak.

36. وَبُرِّزَتِ ٱلْجَحِيمُ لِمَن يَرَىٰ ﴿36﴾

    Gören kimseler için cehennem açığa çıkartılıp sergilenecek.

37. فَأَمَّا مَن طَغَىٰ ﴿37﴾

    Kim haddi aşıp azgınlaşırsa,

38. وَءَاثَرَ ٱلْحَيَوٰةَ ٱلدُّنْيَا ﴿38﴾

    Ve dünya hayatını tercih ederse,

39. فَإِنَّ ٱلْجَحِيمَ هِىَ ٱلْمَأْوَىٰ ﴿39﴾

    Hiç şüphesiz, cehennem (ona) bir barınaktır.

40. وَأَمَّا مَنْ خَافَ مَقَامَ رَبِّهِۦ وَنَهَى ٱلنَّفْسَ عَنِ ٱلْهَوَىٰ ﴿40﴾

    Kim de Rabbinin makamından korkar ve nefsinin (meşru olmayan) isteklerine engel olursa,

41. فَإِنَّ ٱلْجَنَّةَ هِىَ ٱلْمَأْوَىٰ ﴿41﴾

    Hiç şüphesiz, cennet (ona) barınaktır.

42. يَسْـَٔلُونَكَ عَنِ ٱلسَّاعَةِ أَيَّانَ مُرْسَىٰهَا ﴿42﴾

    Sana kıyametin ne zaman demir atacağını (gelip çatacağını) sorarlar.

43. فِيمَ أَنتَ مِن ذِكْرَىٰهَآ ﴿43﴾

    Sen ona dair hiçbir bilgiye sahip değilsin.

44. إِلَىٰ رَبِّكَ مُنتَهَىٰهَآ ﴿44﴾

    Onun nihai (bilgisi) Rabbindedir.

45. إِنَّمَآ أَنتَ مُنذِرُ مَن يَخْشَىٰهَا ﴿45﴾

    Sen ancak ondan korkanları uyarırsın.

46. كَأَنَّهُمْ يَوْمَ يَرَوْنَهَا لَمْ يَلْبَثُوٓا۟ إِلَّا عَشِيَّةً أَوْ ضُحَىٰهَا ﴿46﴾

    Onu gördükleri gün, bir akşamüstü ya da bir kuşluk vakti kadar (dünyada) kalmış gibilerdir.