Duhân الدخان

Duhân Suresi, Kur'an'ın 44. suresi, Mekke, 59 ayet.

بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ

1. حمٓ ﴿1﴾

   Hâ, Mîm.

2. وَٱلْكِتَٰبِ ٱلْمُبِينِ ﴿2﴾

   Apaçık/Açıklayıcı Kitab’a andolsun ki

3. إِنَّآ أَنزَلْنَٰهُ فِى لَيْلَةٍ مُّبَٰرَكَةٍ ۚ إِنَّا كُنَّا مُنذِرِينَ ﴿3﴾

   Şüphesiz ki biz, onu mübarek bir gecede indirdik. Kuşkusuz biz, uyaranlarız.

4. فِيهَا يُفْرَقُ كُلُّ أَمْرٍ حَكِيمٍ ﴿4﴾

   O (gecede) her hikmetli iş ayrılır.

5. أَمْرًا مِّنْ عِندِنَآ ۚ إِنَّا كُنَّا مُرْسِلِينَ ﴿5﴾

   Katımızdan bir emirle (yapılacaklar belirlenir ve vazifeler dağıtılır). Şüphesiz ki biz, (insanlara resûller) gönderenleriz.

6. رَحْمَةً مِّن رَّبِّكَ ۚ إِنَّهُۥ هُوَ ٱلسَّمِيعُ ٱلْعَلِيمُ ﴿6﴾

   Rabbinden bir rahmet olarak… Şüphesiz ki O, (işiten ve dualara icabet eden) Es-Semî’ ve (her şeyi bilen) El-Alîm’in ta kendisidir.

7. رَبِّ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلْأَرْضِ وَمَا بَيْنَهُمَآ ۖ إِن كُنتُم مُّوقِنِينَ ﴿7﴾

   Göklerin, yerin ve ikisi arasındakilerin Rabbidir. Yakinen iman ediyorsanız (bu böyledir).

8. لَآ إِلَٰهَ إِلَّا هُوَ يُحْىِۦ وَيُمِيتُ ۖ رَبُّكُمْ وَرَبُّ ءَابَآئِكُمُ ٱلْأَوَّلِينَ ﴿8﴾

   O’ndan başka (ibadeti hak eden) hiçbir ilah yoktur. Diriltir ve öldürür. Sizin ve evvelki babalarınızın Rabbidir.

9. بَلْ هُمْ فِى شَكٍّ يَلْعَبُونَ ﴿9﴾

   (Hayır,) aslında onlar, şüphe içinde oyalanmaktalardır.

10. فَٱرْتَقِبْ يَوْمَ تَأْتِى ٱلسَّمَآءُ بِدُخَانٍ مُّبِينٍ ﴿10﴾

    O hâlde, göğün apaçık bir dumanla geleceği günü gözetle.

11. يَغْشَى ٱلنَّاسَ ۖ هَٰذَا عَذَابٌ أَلِيمٌ ﴿11﴾

    İnsanları bürüyüp kuşatacaktır. Bu, can yakıcı bir azaptır.

12. رَّبَّنَا ٱكْشِفْ عَنَّا ٱلْعَذَابَ إِنَّا مُؤْمِنُونَ ﴿12﴾

    “Rabbimiz! Azabı bizden gider. Hiç şüphesiz biz, müminleriz.”

13. أَنَّىٰ لَهُمُ ٱلذِّكْرَىٰ وَقَدْ جَآءَهُمْ رَسُولٌ مُّبِينٌ ﴿13﴾

    (Bu bela başlarına geldikten sonra) nasıl öğüt alacaklar ki? Oysa onlara apaçık bir resûl gelmişti.

14. ثُمَّ تَوَلَّوْا۟ عَنْهُ وَقَالُوا۟ مُعَلَّمٌ مَّجْنُونٌ ﴿14﴾

    Sonra ondan yüz çevirdiler ve dediler ki: “Kendisine öğretilmiş bir delidir.”

15. إِنَّا كَاشِفُوا۟ ٱلْعَذَابِ قَلِيلًا ۚ إِنَّكُمْ عَآئِدُونَ ﴿15﴾

    Biz, kısa bir süreliğine azabı sizden gidereceğiz, (fakat) siz, yine (şirke) dönecek olanlarsınız.

16. يَوْمَ نَبْطِشُ ٱلْبَطْشَةَ ٱلْكُبْرَىٰٓ إِنَّا مُنتَقِمُونَ ﴿16﴾

    En büyük yakalayışla yakalayacağımız gün, hiç şüphesiz biz, intikam alıcılarız.

17. ۞ وَلَقَدْ فَتَنَّا قَبْلَهُمْ قَوْمَ فِرْعَوْنَ وَجَآءَهُمْ رَسُولٌ كَرِيمٌ ﴿17﴾

    Andolsun ki onlardan önce Firavun’un kavmini imtihan etmiştik. Ve onlara, değerli bir resûl gelmişti.

18. أَنْ أَدُّوٓا۟ إِلَىَّ عِبَادَ ٱللَّهِ ۖ إِنِّى لَكُمْ رَسُولٌ أَمِينٌ ﴿18﴾

    (Demişti ki:) “Allah’ın kulları (olan İsrâîloğulları)nı bana geri verin. Şüphesiz ki ben, sizin için güvenilir bir resûlüm.”

19. وَأَن لَّا تَعْلُوا۟ عَلَى ٱللَّهِ ۖ إِنِّىٓ ءَاتِيكُم بِسُلْطَٰنٍ مُّبِينٍ ﴿19﴾

    “Allah’a karşı üstünlük taslamaya kalkmayın. Gerçekten size apaçık bir delil getirdim.”

20. وَإِنِّى عُذْتُ بِرَبِّى وَرَبِّكُمْ أَن تَرْجُمُونِ ﴿20﴾

    “Ve ben, beni taşlayıp kovmanız ihtimaline karşı, benim ve sizin Rabbiniz olan Allah’a sığındım.”

21. وَإِن لَّمْ تُؤْمِنُوا۟ لِى فَٱعْتَزِلُونِ ﴿21﴾

    “Şayet bana inanmayacaksanız, benden uzak durun.”

22. فَدَعَا رَبَّهُۥٓ أَنَّ هَٰٓؤُلَآءِ قَوْمٌ مُّجْرِمُونَ ﴿22﴾

    Rabbine dua etti: “Şüphesiz ki bunlar, suçlu günahkâr bir topluluktur.”

23. فَأَسْرِ بِعِبَادِى لَيْلًا إِنَّكُم مُّتَّبَعُونَ ﴿23﴾

    (Allah dedi ki:) “Kullarımla gece yola koyul. Siz takip edileceksiniz.”

24. وَٱتْرُكِ ٱلْبَحْرَ رَهْوًا ۖ إِنَّهُمْ جُندٌ مُّغْرَقُونَ ﴿24﴾

    “Denizi de açık bırak. (Sizin ardınızdan gelenler) ordu hâlinde boğulacaklardır.”

25. كَمْ تَرَكُوا۟ مِن جَنَّٰتٍ وَعُيُونٍ ﴿25﴾

    Onlar nice bahçeleri ve pınarları terk ettiler.

26. وَزُرُوعٍ وَمَقَامٍ كَرِيمٍ ﴿26﴾

    Ekinler ve değerli konaklar…

27. وَنَعْمَةٍ كَانُوا۟ فِيهَا فَٰكِهِينَ ﴿27﴾

    Ve keyfini sürdükleri rahat bir yaşam…

28. كَذَٰلِكَ ۖ وَأَوْرَثْنَٰهَا قَوْمًا ءَاخَرِينَ ﴿28﴾

    Böylece biz bunları, başka bir kavme miras olarak verdik.

29. فَمَا بَكَتْ عَلَيْهِمُ ٱلسَّمَآءُ وَٱلْأَرْضُ وَمَا كَانُوا۟ مُنظَرِينَ ﴿29﴾

    Ne gök ne de yer ağladı onlar için ve onlara mühlet de verilmedi.

30. وَلَقَدْ نَجَّيْنَا بَنِىٓ إِسْرَٰٓءِيلَ مِنَ ٱلْعَذَابِ ٱلْمُهِينِ ﴿30﴾

    Andolsun ki biz, İsrâîloğullarını alçaltıcı azaptan kurtardık.

31. مِن فِرْعَوْنَ ۚ إِنَّهُۥ كَانَ عَالِيًا مِّنَ ٱلْمُسْرِفِينَ ﴿31﴾

    Firavun’dan… Şüphesiz ki o, üstünlük taslayan, haddi aşanlardan bir zorbaydı.

32. وَلَقَدِ ٱخْتَرْنَٰهُمْ عَلَىٰ عِلْمٍ عَلَى ٱلْعَٰلَمِينَ ﴿32﴾

    Andolsun ki biz, onları ilim üzere âlemlere üstün kıldık.

33. وَءَاتَيْنَٰهُم مِّنَ ٱلْـَٔايَٰتِ مَا فِيهِ بَلَٰٓؤٌا۟ مُّبِينٌ ﴿33﴾

    Ve onlara içlerinde açık bir imtihan olan ayetler verdik.

34. إِنَّ هَٰٓؤُلَآءِ لَيَقُولُونَ ﴿34﴾

    Hiç kuşkusuz bunlar derler ki:

35. إِنْ هِىَ إِلَّا مَوْتَتُنَا ٱلْأُولَىٰ وَمَا نَحْنُ بِمُنشَرِينَ ﴿35﴾

    “Bu, yalnızca ilk ölümümüzdür ve biz asla diriltilmeyeceğiz.”

36. فَأْتُوا۟ بِـَٔابَآئِنَآ إِن كُنتُمْ صَٰدِقِينَ ﴿36﴾

    “Şayet doğru söylüyorsanız (ölmüş) babalarımızı getirin (bakalım)!”

37. أَهُمْ خَيْرٌ أَمْ قَوْمُ تُبَّعٍ وَٱلَّذِينَ مِن قَبْلِهِمْ ۚ أَهْلَكْنَٰهُمْ ۖ إِنَّهُمْ كَانُوا۟ مُجْرِمِينَ ﴿37﴾

    Onlar mı yoksa Tubba’ Kavmi mi daha hayırlıdır? Ve onlardan öncekiler mi? Onları helak ettik. Çünkü onlar mücrimlerdi.

38. وَمَا خَلَقْنَا ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلْأَرْضَ وَمَا بَيْنَهُمَا لَٰعِبِينَ ﴿38﴾

    Biz; gökleri, yeri ve ikisi arasındakileri oyun olsun diye yaratmadık.

39. مَا خَلَقْنَٰهُمَآ إِلَّا بِٱلْحَقِّ وَلَٰكِنَّ أَكْثَرَهُمْ لَا يَعْلَمُونَ ﴿39﴾

    Biz onları ancak hak ile yarattık. Fakat onların çoğu bilmezler.

40. إِنَّ يَوْمَ ٱلْفَصْلِ مِيقَٰتُهُمْ أَجْمَعِينَ ﴿40﴾

    Hiç şüphesiz Yevmu’l Fasl/Ayırt Etme Günü, onların topluca (diriltilecekleri) vakittir.

41. يَوْمَ لَا يُغْنِى مَوْلًى عَن مَّوْلًى شَيْـًٔا وَلَا هُمْ يُنصَرُونَ ﴿41﴾

    O gün, dostun dosta hiçbir faydası olmaz ve onlara yardım da edilmez.

42. إِلَّا مَن رَّحِمَ ٱللَّهُ ۚ إِنَّهُۥ هُوَ ٱلْعَزِيزُ ٱلرَّحِيمُ ﴿42﴾

    Allah’ın rahmet ettikleri müstesna. Şüphesiz ki O, (izzet sahibi, her şeyi mağlup eden) El-Azîz ve (kullarına karşı merhametli olan) Er-Rahîm’in ta kendisidir.

43. إِنَّ شَجَرَتَ ٱلزَّقُّومِ ﴿43﴾

    Hiç kuşkusuz o Zakkûm ağacı,

44. طَعَامُ ٱلْأَثِيمِ ﴿44﴾

    Günahkârların yiyeceğidir.

45. كَٱلْمُهْلِ يَغْلِى فِى ٱلْبُطُونِ ﴿45﴾

    Erimiş maden gibi karınlarda kaynar.

46. كَغَلْىِ ٱلْحَمِيمِ ﴿46﴾

    Kaynar suyun fokurdaması gibi.

47. خُذُوهُ فَٱعْتِلُوهُ إِلَىٰ سَوَآءِ ٱلْجَحِيمِ ﴿47﴾

    (Denir ki:) Alın onu da cehennemin orta yerine sürükleyin.

48. ثُمَّ صُبُّوا۟ فَوْقَ رَأْسِهِۦ مِنْ عَذَابِ ٱلْحَمِيمِ ﴿48﴾

    Sonra başından aşağı kaynar suyun azabından dökün.

49. ذُقْ إِنَّكَ أَنتَ ٱلْعَزِيزُ ٱلْكَرِيمُ ﴿49﴾

    Tat (bakalım azabı)! Çünkü sen izzetli ve değerliymişsin ya!

50. إِنَّ هَٰذَا مَا كُنتُم بِهِۦ تَمْتَرُونَ ﴿50﴾

    Şüphesiz ki bu, sizin kuşkuya kapıldığınız şeydir.

51. إِنَّ ٱلْمُتَّقِينَ فِى مَقَامٍ أَمِينٍ ﴿51﴾

    Kuşkusuz muttakiler, güvenli bir makamdalardır.

52. فِى جَنَّٰتٍ وَعُيُونٍ ﴿52﴾

    Cennetler ve pınarlar içinde.

53. يَلْبَسُونَ مِن سُندُسٍ وَإِسْتَبْرَقٍ مُّتَقَٰبِلِينَ ﴿53﴾

    İnce ve kalın ipekten elbiseler giyinir, karşılıklı otururlar.

54. كَذَٰلِكَ وَزَوَّجْنَٰهُم بِحُورٍ عِينٍ ﴿54﴾

    İşte böyle… Onları iri gözlü hurilerle evlendirdik.

55. يَدْعُونَ فِيهَا بِكُلِّ فَٰكِهَةٍ ءَامِنِينَ ﴿55﴾

    Orada, emniyet içinde, her çeşit meyveden isterler.

56. لَا يَذُوقُونَ فِيهَا ٱلْمَوْتَ إِلَّا ٱلْمَوْتَةَ ٱلْأُولَىٰ ۖ وَوَقَىٰهُمْ عَذَابَ ٱلْجَحِيمِ ﴿56﴾

    Orada, ilk ölümleri dışında bir ölüm tatmazlar. Ve (Allah,) onları cehennem azabından korumuştur.

57. فَضْلًا مِّن رَّبِّكَ ۚ ذَٰلِكَ هُوَ ٱلْفَوْزُ ٱلْعَظِيمُ ﴿57﴾

    Rabbinden bir lütuf ve ihsan olarak… İşte bu, büyük kurtuluşun/kazancın ta kendisidir.

58. فَإِنَّمَا يَسَّرْنَٰهُ بِلِسَانِكَ لَعَلَّهُمْ يَتَذَكَّرُونَ ﴿58﴾

    Öğüt almaları için o (Kur’ân’ı) senin dilinde kolaylaştırdık.

59. فَٱرْتَقِبْ إِنَّهُم مُّرْتَقِبُونَ ﴿59﴾

    (Öyleyse) gözetle. Onlar da gözetlemektelerdir.