Şahitlik

Hâkimlik

1. عَنْ زَيْدِ بْنِ خَالِدٍ اَلْجُهَنِيِّ - رضى الله عنه - أَنَّ اَلنَّبِيَّ - صلى الله عليه وسلم - قَالَ: "أَلَا أُخْبِرُكُمْ بِخَيْرِ اَلشُّهَدَاءِ? اَلَّذِي يَأْتِي بِشَهَادَتِهِ قَبْلَ أَنْ يُسْأَلَهَا" رَوَاهُ مُسْلِم ٌ .

   «Zeyd b. Hâlid-i Cühenî radıyallahü anh'den Peygamber sallallahü aleyhi ve sellem'in şöyle buyurduğu rivayet olunmuştur: — Size şâhidlerin en hayırlısını haber vereyimmi? Şehâdeti, kendisinden istenmeden edâ edendir.» Bu hadîsi Müslim rivayet etmiştir.

2. وَعَنْ عِمْرَانَ بْنِ حُصَيْنٍ - رضى الله عنه - قَالَ: قَالَ رَسُولُ اَللَّهِ - صلى الله عليه وسلم - "إِنَّ خَيْرَكُمْ قَرْنِي, ثُمَّ اَلَّذِينَ يَلُونَهُمْ, ثُمَّ اَلَّذِينَ يَلُونَهُمْ, ثُمَّ يَكُونُ قَوْمٌ يَشْهَدُونَ وَلَا يُسْتَشْهَدُونَ, وَيَخُونُونَ وَلَا يُؤْتَمَنُونَ, وَيَنْذُرُونَ وَلَا يُوفُونَ, وَيَظْهَرُ فِيهِمْ اَلسِّمَنُ" مُتَّفَقٌ عَلَيْه ِ .

   «İmrân b. Hüsayn radıyallahü anhümâ'dan rivayet olunmuştur. Demiştir ki: Resûlüllah sallallahü aleyhi ve sellem: — Şüphesiz ki sizin en hayırlılarınız benim çağdaşlarımdır. Sonra onların ardından gelenler, sonra onların ardından gelenlerdir. Ondan sonra çağırılmadıkları halde şâhidlik yapar; hıyanette bulunur, kendilerine güvenilmez; nezredip yerine getirmez bir kavim peyda olacak ve aralarında şişmanlık zuhur edecektir; buyurdular.» Hadîs müttefekun aleyh'dir.

3. وَعَنْ عَبْدِ اَللَّهِ بْنِ عَمْرٍو رَضِيَ اَللَّهُ عَنْهُمَا قَالَ: قَالَ رَسُولُ اَللَّهِ - صلى الله عليه وسلم - "لَا تَجُوزُ شَهَادَةُ خَائِنٍ, وَلَا خَائِنَةٍ, وَلَا ذِي غِمْرٍ عَلَى أَخِيهِ, وَلَا تَجُوزُ شَهَادَةُ اَلْقَانِعِ لِأَهْلِ اَلْبَيْتِ" رَوَاهُ أَحْمَدُ, وَأَبُو دَاوُدَ . .

   «Abdullah b. Amr radıyallahü anhümâ'dan rivayet edilmiştir. Demiştir ki: Resûlüllah sallallahü aleyhi ve sellem: — Hâin erkek ve kadının ve din kardeşine karşı kindarın şehâdeti ile Ehl-i Beyte hizmet eden kimsenin şehâdeti caiz değildir; buyurdular.» Bu hadîsi Ahmed ile Ebu Dâvud rivayet etmişlerdir.

4. وَعَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ - رضى الله عنه - أَنَّهُ سَمِعَ رَسُولَ اَللَّهِ - صلى الله عليه وسلم - قَالَ: "لَا تَجُوزُ شَهَادَةُ بَدَوِيٍّ عَلَى صَاحِبِ قَرْيَةٍ" رَوَاهُ أَبُو دَاوُدَ, وَابْنُ مَاجَه ْ .

   «Ebu Hüreyre radıyallahü anh'den rivayet olunduğuna göre kendisi Resûlüllah sallallahü aleyhi ve sellem : — Bedevînin şehirli aleyhine şehâdeti caiz olmaz; derken işitmiştir.» Bu hadîsi Ebu Dâvud ile İbni Mâce rivayet etmişlerdir.

5. وَعَنْ عُمَرَ بْنِ اَلْخَطَّابِ - رضى الله عنه - أَنَّهُ خَطَبَ فَقَالَ: إِنَّ أُنَاسً ا كَانُوا يُؤْخَذُونَ بِالْوَحْيِ فِي عَهْدِ رَسُولِ اَللَّهِ - صلى الله عليه وسلم - وَإِنَّ اَلْوَحْيَ قَدْ اِنْقَطَعَ, وَإِنَّمَا نَأْخُذُكُم ْ اَلْآنَ بِمَا ظَهَرَ لَنَا مِنْ أَعْمَالِكُمْ رَوَاهُ اَلْبُخَارِيّ ُ .

   «Ömerü'bnü'l-Hattâb radıyallahü anh'dan rivayet olunduğuna göre kendisi bir gün hutbe okumuş ve : «— Resûlüllah sallallahü aleyhi ve sellem devrinde bir takım insanlar vahy ile muahaze olunurlardı. Şüphesiz ki artık vahy kesilmiştir. Şimdi biz sizi yaptığınız işlerden bize aşikâr olanlarla muahaze ediyoruz.» demiştir. Bu hadîsi Buhârî rivayet etmiştir.

6. وَعَنْ أَبِي بَكْرَةَ - رضى الله عنه - عَنِ النَّبِيِّ - صلى الله عليه وسلم - أَنَّهُ عَدَّ شَهَادَةَ اَلزُّورِ فِ ي أَكْبَرِ اَلْكَبَائِرِ مُتَّفَقٌ عَلَيْهِ فِي حَدِيث ٍ .

   «Ebû Bekre radıyallahü anh'den Peygamber sallallahü aleyhi ve sellem'den naklen onun, yalancı şâhidliğini büyük günahların en büyüklerinden saydığı rivayet edilmiştir.» Bu parça müttefekun aleyh uzun bir hadîstedir.

7. وَعَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ رَضِيَ اَللَّهُ عَنْهُمَا; أَنَّ رَسُولَ اَللَّهِ - صلى الله عليه وسلم - قَضَى بِيَمِينٍ وَشَاهِدٍ أَخْرَجَهُ مُسْلِمٌ. وَأَبُو دَاوُدَ. وَالنَّسَائِيُّ وَقَالَ: إِسْنَادُ جَيِّد ٌ .

   «(Yine) İbni Abbas radıyallahü anhümâ'dan rivayet edildiğine göre, Resûlüllah sallallahü aleyhi ve sellem bir şâhid ve bir yeminle (da'vâya) hüküm vermiştir.» Bu hadîsi Müslim, Ebû Dâvud ve Nesâî tahrîc etmişlerdir. Nesâî: «isnadı iyidir» demiştir.

8. وَعَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ - رضى الله عنه - مِثْلَهُ. أَخْرَجَهُ أَبُو دَاوُدَ, وَاَلتِّرْمِذِيُّ, وَصَحَّحَهُ اِبْنُ حِبَّان َ .

   «Ebû Hüreyre radıyallahü anh'dan Resûlüllah sallallahü aleyhi ve sellem'in bir şâhid ve bir de yemin ile (da'vâda) hüküm verdiği rivayet olunmuştur.» Bu hadîsi Ebû Dâvud tahrîc etmiştir.